مرغي كه آشيان ندارد
محسن وزيريمقدم در 83 سالگي همچنان نقاشي ميكند. تابلوهاي جديدش حكايت از تجربيات تازه او در نقاشي و نگاه عميقش به مقوله رنگ دارد. اين روزها گالري طراحان آزاد ميزبان حدود 30 نقاشي و 4 مجسمه از وزيريمقدم شده است. او زمستان سال گذشته هم نمايشگاهي در گالري < هور> برپا كرد كه استقبال از آن بالا بود. آخرين نمايشگاه خارجي وي تابستان امسال در تراموي ايتاليا برپا شد كه بازتاب آن هم خوب بود. وزيريمقدم سال 2005 به عنوان شخصيت برتر اروپايي از دست مقامات ايتاليايي جايزه گرفته است.
نقاشيهاي جديدتان حاكي از تجربههاي جديد در مقوله رنگ و كمپوزيسيون است. آيا در نمايشگاه جديدتان اين نقاشيها به نمايش گذاشته شدهاند؟ اين كارها چندان جديد نيستند، در حقيقت شماري از آثار < شني> من آثار معروف به < هراس پرواز> و همچنين آثار سالهاي 2000 هستند. تعدادي از آثار هم سال گذشته در گالري هور به نمايش گذاشته شده بودند. در حقيقت اين آثار مربوط به دو، سه دوره مختلف هستند. ميتوانيد اشارهاي به تجربههاي جديدتان در نقاشي بكنيد؟ خب، فضاها، فضاهاي خالي و سفيد هستند و رنگهايي ظريف كه به اطراف بوم فرار كردهاند. در آثار سال 2006 شما هم رنگ، حرف اول را ميزند. اين صحبت را خيليها به من گفتهاند. به هر حال رنگ براي من خيلي مهم است. چطور با وجود مشكلات در بيناييتان اينچنين تلقي عميقي را از رنگ روي بوم ايجاد ميكنيد؟ يك نيروي ماوراءالطبيعه در درون من است كه كمك ميكند چنين نقاشيهايي را ارائه دهم. وقتي نقاشي ميكنم، خودم نميدانم چه ميكنم. دستم روي بوم حركت ميكند و بعد كه كار تمام ميشود، خودم تعجب ميكنم. پلكله با فروتني تمام گفته اين دست من نيست كه كار ميكند، اين مغز من نيست كه فرمان ميدهد. من در آن دوردستها، دوستاني دارم سياه و سفيد، كه آنها به من ميگويند چه كنم. اين يعني كه هنرمندي چون كله، رابطهاي ازلي با نقاشي داشته است.
به هر حال من خودم هم به نوبه خود از تمام اينها درس گرفتهام. من هميشه دوست دارم هنرمند و همچنين شاگرد خوبي باشم براي آن كسي كه جهان را آفريده است. كسي كه خودش بزرگترين هنرمند است. جناب وزيري، زندگي دوپاره شما در تهران و رم، آيا تاثيري روي نقاشيهايتان نگذاشته است؟ نميدانم. من مثل مرغي ميمانم كه نميداند آشيانش كجاست! يك پايم در ايران و يك پايم در ايتالياست. من بيشتر كارهايم را در اتاق كوچكم در رم انجام ميدهم. به ايران كه ميآيم، انگيزه چنداني براي كار كردن ندارم، فقط به كارهايي كه كردهام فكر ميكنم و به نوشتههايم ولي در رم، در خلا‡ و تنهاييام، به نقاشي پناه ميبرم. من نقاشي ميكنم تا زندگي كنم. وقتي خلق ميكنم، ميفهمم كه هنوز هستم. هماينك كتابهاي شما از جمله < شيوه طراحي> و < انديشه و كار پل كله> در دانشگاهها تدريس ميشود. آيا كتاب تازهاي چاپ نخواهيد كرد؟ اين روزها در تدارك چاپ مجموعه سخنرانيهايم هستم. كتاب دربرگيرنده سخنرانيهايي است كه در دانشكده هنرهاي زيبا و همچنين اخيرا در جاهاي مختلف انجام دادهام. اين كتاب بالغ بر 100، 150 صفحه خواهد شد. تمام كارهاي آن انجام شده، صحبتهايي هم با نشر چشمه براي انتشار آن شده است.