گفت و گو با ایران درودی هنرمند نقاش

گفت وگو: پرویز براتی

Photo by Eko Salemi - Iran Daroodi

كودكی كه پنج سالگی اش را با طعم تلخ مهاجرت و جنگ گذرانده، بعدها توانست به خوبی حضور گل ها را در یخبندان به تصویر بكشد. نامش را ایراندخت گذاشتند ـ دختر ایران ـ از آن رو كه بازگو كردن افسانه یك عشق، عشق به وطن، در خانواده اش موروثی بود. بعدتر، زمانی كه “یك نقاش جوان خارجی در پاریس” نام گرفت، هرگز رنگ خاكستری آسمان و رنگ صورتی غروب های این شهر به زیر پوستش راه پیدا نكرد، چرا كه ریشه های هویت او، بر شیفتگی و جاذبه ها، غلبه داشت. حالا، سال ها از اولین حضور آن نقاش جوان خارجی در پاریس می گذرد و او طی این همه سال یك پای در پاریس داشته و یك پای در تهران، هرچند تهران برایش خاطره دیگری دارد. ماحصل پنجاه سال فعالیت هنری “نقاش تابلوهای بزرگ” پیش روی ما در خانه اش بود. موزه هنرهای معاصر تهران چندی دیگر میزبان آثار این هنرمند خواهد بود، هنرمندی كه برای ما از زندگی در فاصله دو نقطه گفت ...

“در فاصله دو نقطه...”! اشاره به چه چیزی است كه نام كتاب معروفتان هم شده؟

اشاره به مفهوم خط در نقاشی است. اولین درس طراحی، تعریف خط است كه خط از تعدادی نقطه در كنار هم به وجود می آید. گرچه می دانیم كه خود نقطه از نظر فلسفی به معنای هیچ است، اما زندگی خودم را در فاصله شروع و پایان خط یعنی در فاصله این دو نقطه، می بینم. و در فاصله این دو نقطه است كه حضور من در عرصه هستی معنا و مفهوم پیدا می كند. زندگی من با نخستین نقطه ای كه گذارده ام؛ یعنی نخستین نقاشی، آغاز شد و روزی با آخرین نقطه، پایان خواهد گرفت. به عبارت دیگر، نقاشی آغاز و پایان من است. یك زندگی، چند اثر، در فاصله دو نقطه...!

زندگی هنرمند هیچ نقطه پایانی ندارد...

ـ همین طور است؛ ولی به هرحال روزی آخرین نقطه را خواهم گذاشت. همیشه به این فكر كرده ام كه چه روزی در هفته خواهم مرد؟ یكشنبه، دوشنبه، سه شنبه؟ صبح یا شب؟ آن روز در چه ماهی از سال خواهد بود. خودم متولد شهریورم. یك روز آفتاب در خواهد آمد و من شب اش را نخواهم دید، یا شبی كه صبحش را نخواهم دید...!

در نقاشی های شما، نمی شود تصویری از مرگ دید. همیشه تداوم زندگی از گذشته تا امروز در آنها دیده می شود. این تصویری كه از مرگ در ذهن دارید، در نقاشی هایتان به چشم نمی خورد...

ـ همین طور است، نقاشی هایم زیستن و حیات و امید را تصویر می كند چرا كه من مرگ را پایان خودم نمی دانم. این همه نیروی عشق كه در وجودم انباشته شده، با مرگم پایان نخواهد گرفت. وارد مرحله ای از زندگی ام شده ام كه طی آن زندگی و تجربه هایش برایم مفهوم و ارزش متفاوتی پیدا كرده اند. برای نخستین بار در زندگی از خودم راضی ام. چرا كه عشق و ایثار عشق را كه تعریف دیگر رسیدن به تعالی است، می شناسم. حس می كنم زندگی ام را ساخته ام و روزی ....ادامه

One Response to “گفت و گو با ایران درودی هنرمند نقاش”

  1. Nazi Says:

    Hi.How can I contact with Mrs. Darroudi?I don’t live in Tehran although i came for visiting her gallery but I couldn’t meet her.

Leave a Reply

doteasy.com - free web hosting. Free hosting with no banners.