شنهای ساحل
و صدای آرام دریا
شب را زنده نگاه می دارد
کمی آنطرف تر
آتشی , که گرمابخش
قلبهایی عاشق
دستی که تکیه ایست
و قلبی
که در تلاطم می تپد
و مردی
که در زیبارویی
غرق می شود
مسافر صندلی 27 سی
This entry was posted
on Monday, November 27th, 2006 at 3:40 am and is filed under Art, Poem, Romantic.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
