Portrait of the month
October 12th, 2008I am honored to announce that one of Mahmoud Merajis’ portrait , has selected as “Portrait of the month” by the “Portrait Society of Canada“.
Amazing Teenager Proves All Things Are Possible
October 10th, 2008The young man in this video redefines making the most of what you have. Not even blindness has stopped him from having a rich, full life.
Not even blindness has stopped him from having a rich, full life.: River Dance Finale~Michael Flatley & Jean Butler
October 9th, 2008
George Carlin
October 8th, 2008
nuit blanche
October 5th, 2008
Time
October 3rd, 2008از اولين باري كه تصوير رضا شاه با عنوان شاه شاهان در سال 1934 ميلادي(1311 شمسي) به روي جلد رفت تا به سال 2007 ميلادي(1386شمسي) كه كاريكاتور محمود احمدي نژاد به تصوير كشيده شده 17 بار ايرانيان بروي جلد مجله تايم رفته اند كه محمد رضا شاه پهلوي و آيت الله خميني هر كدام با 5 بار بيشترين سهم را در اين ميان داشته اند.
Cascada - A Never Ending Dream
September 30th, 2008
Trash People
September 30th, 2008Trash People
Not since the invention of abstract painting has any art form been as thoroughly discussed as action art. Abstract art had a profound impact on thinking and creating during the first half of the 20th century; and now many aspects of action art have likewise passed directly into everyday life. During the past three decades, everyday elements have have been influencing art more and more strongly, and art has been responding to everyday life more and more quickly. In no other era has been anything like this dialogue between art and everyday life. The range of materials used in art has never been so wide as today. Anything can be made into art. Mankind’s confines have narrowed, the freedom of art is unlimited.
We live in the trash time: we produce trash and we become trash. Therefore HA Schult’s ‘Trash People’ are images of ourselves.
In 1996, when HA Schult has installed one thousand life sized ‘Trash People’, in the Amphitheatre of Xanten, the idea was born to send them around the world.
Like the pyramids of Giza send messages to us from times past, HA Schult’s ‘Trash People’ will travel as a ‘now time expression’ to the world’s most important spots.
1999. Paris
—————————————-HA Schult calls himself Macher and is in fact a Poet. What at a first impression seems to be like slapstickshows has in all events elements that cause offence, excite, call attention and force to think.
Much of what is done by HA Schult is directed against the present state of affairs. This is the central aspect of HA Schult. He is partly a radical democrat.
He develops his ideas full of comment on contemporary issues, promotes them in a process and tries to initiate criticism of our present situation with naively disguised intellect. Now and then he overdoes things with verbal energy – and in this respect he resembles Joseph Beuys – as a person himself, a solist playing himself, marked as a work of art.
He embodies a strange mixture with its own values. Someone who expresses his feelings of loneliness in public, like hardly anyone else. However, he has achieved perfect self-presentation. A conversation with him is like a performance with Samuel Beckets heirs.
Speechlessness fills the pauses between the gushing monologues. Somehow the essential features of speech
I do not know another German artist who grasps his tasks so comprehensively, no one who has such a sense of feeling for the essence of our society. In HA Schult the gap has been closed, that has been for 200 years between art and the general public.
Jens Christian Jensen
1999. moskau
————————————————
Born in 1939, HA Schult grew up in the ruins of Berlin and from 1958 to 1961 he studiedat the Art Academy in Düsseldorf.
In the 60’s he invented the terms “Macher” and “Biokinetik” which have become statements of our society. His actions focus on the social fauna of cities and regions such as Venice (“Venezia vive”, 1976), New York (“Crash”, 1977), Berlin (“N.Y. is Berlin”, 1985), Cologne (“Fetisch Auto”,1989), St. Petersburg (“Krieg und Frieden”, 1994), Paris, Moscow, Beijing, Cairo, Kilkenny and Zermatt (“Trash People”, 1999-2004). Germany (“Aktion 20.000 km”, 1970), the Ruhr (“Ruhr Tour”, 1978) and the Rhineland(“Rheingeist”,1996).
At Cologne-Bonn airport autobahn he realized “Hotel Europe” (1999), the world largest sculpture till its blasting on May 13, 2001. In 2001 he created his “LoveLetters Building” in Berlin-Mitte. 2003 he created “Trees for Peace” on Zollverein in Essen, since 1991 his “Golden Bird” stands on top of the Cologne city museum. 2000 he relocated his “Welkugel” (Globe) from Severinsbrücke to Zoobrücke.
Because he was the first European artist to deal with the ecological imbalance in his work, he is a major contrib-utor to today’s new ecological awareness.
His works were on show on all continents; they can be found in many private and public collections all over the world. He participated twice at the documenta (1972 and 1977).
Since 1968 he is living and working in Munich, Cologne, New York, Berlin. In 1986, the ‘HA Schult-Museum für Aktionskunst’ was established in Essen and moved to Cologne in 1996.
2001, Peking
HA Schult is not alone in his work. Elke Koska is at his side. As a living work of art she irresistibly draws all eyes (and cameras) to her person (and HA Schult). She speaks in a cool, charming and clever manner. She organizes, telephones, writes, takes photographs and keeps the archives.
2002 Kairo
HA Schult is her profession.
She does her job in an excellent way. Everybody loves Elke, from manager to the museum guide. She is always very cheerful, very clever and friendly.
2003, Kilkenny-Castel
Elke is something unique and, by the way, one of the most interesting chapters in the history of the emancipation of women in our time.
Evelyn Weiss
2003, Zermat
to see the rest Please Click Here
Jean Shin, Sound Wave
September 29th, 2008sound wave, 2007
Installation at Brooklyn Academy of Music, New York.
Melted records on wooden armature.
5.2 ft h * 9 ft w * 10.25 ft d .
Records were melted and sculpted to form a cascading wave, dotted with bursts of colorful labels. The resulting structure speaks to the inevitable waves of technology that render each successive generation of recordable media obsolete. The piece also aims to physically manifest the ephemerality of music as well as one man’s musical tastes, as represented by his personal record collection.
to see more information about this work please click here.
to visit the artist website please click here.
نمایشگاه آثار روتکو در تیت مدرن
September 26th, 2008در این نمایشگاه 15 کار از روتکو، که به نقاشی های دیواری “سیگرم” معروفند، در کنار نقاشی های دیگر و بعضی کارهای روی کاغذش، زیر یک سقف جمع شده اند.
مارک روتکو در سال ۱۹۵۸سفارش کشیدن نقاشیهایی را برای ساختمان سیگرم در نیویورک دریافت کرد. هنگامی که اتاق کنفرانس به رستوران تبدیل شد، روتکو تابلوهای خود را از این ساختمان بیرون کشید.
کیت روتکو پریزل، و کریستوفر روتکو، فرزندان این هنرمند برای این نمایشگاه به لندن آمده اند. مارک روتکو یکی از مهم ترین نقاشان مدرنیست پس از جنگ در آمریکاست
وسواس
مارک روتکو مدت کوتاهی پیش از مرگش 9 اثر از مجموعه نقاشی های دیواری سیگرم را به موزه تیت اهدا کرد ودراین نمایشگاه بازدیدکنندگان این شانس را دارند که نیمی از این نقاشی های دیواری را یکجا ببینند.
کریستوفر روتکو به بی بی سی گفته که این نمایشگاه نگاهی است به آثار سالهای اخیر زندگی پدرش.
پسر مارک روتکو که 45 سال دارد، می گوید: ” نمایش این آثار بیش از هرجای دیگری در لندن معنا دارد چون مردم اولین مجموعه از این آثار فوق العاده را در موزه تیت لندن دیده اند.”
او همچنین می گوید: “این نقاشیها در واقع نقطه آغاز آثار دیرتر او هستند، هم از لحاظ تغییر در نوع استفاده از رنگ و هم از لحاظ افزایش علاقه اش به انجام کارهای سفارشی نقاشی و چیدمان(Installation) که واقعا برای او به شکل وسواس در آمده بود.
“او هیچگاه فکر نقاشی روی بوم را از سر بیرون نکرد اما در فکر مجموعه ای از نقاشی ها بود که با بیننده حرف بزند، کاری که بیننده را فراگیرد و تجربه بیشتری را به او منتقل کند نه این که صرفا یک رابطه بصری با او برقرار کند.”
این هنرمند در سال 1958 سفارش سی اثر را برای رستوران “فور سیزنز” نیویورک دریافت کرد اما هیچگاه آنها را تحویل نداد.
9 نقاشی دیواری که در تیت مدرن به صورت دائم در “اتاق روتکو” نمایش داده می شود، برای مدت نمایشگاه به اتاق بزرگتری منتقل شده و در کنار شش اثر دیگر به نمایش در می آیند.
این آثار از “موزه یادبود کاوامورا” در ژاپن و “موزه ملی هنر واشنگتن” وام گرفته شده اند.
آثار مشهور دیگری نیز از روتکو در این نمایشگاه به نمایش درآمده اند.
روتکو
مارک روتکو، با نام مارکوس روتکوویتز در 25 سپتامبر 1903 در لتونی به دنیا آمد. او که به عنوان نقاش اکسپرسیونست انتزاعی شناخته شده بود، خود این عنوان را قبول نداشت و حتی اجازه نمی داد که او را نقاش انتزاعی بنامند.
خانواده روتکو در زمان کودکی اش به آمریکا مهاجرت کردند و او تحصیلاتش را در آمریکا انجام داد. مارک روتکو پس از اتمام دبیرستان از دانشگاه ییل بورس دریافت کرد، اما تحصیلاتش را در آنجا به اتمام نرساند. او 46 سال بعد از همین دانشگاه مدرک افتخاری دریافت کرد.
او در سال 1928 اولین نمایشگاه گروهی و در 1933 نخستین نمایشگاه انفرادی اش را در نیویورک برگزار کرد.
مارک روتکو در طول زندگی هنری اش تابلو هايی خلق كرد كه در آنها فقط كمپوزيسيون و تركيب چند رنگ خالص و بافت های آنها دیده می شوند. درواقع او حس و فضای ذهنی رنگ های خالص را جايگزين تركيب بندی فيگوراتيو كرد. او در این باره گفته است : “رسيدن به اين نقطه از انتزاع در نقاشی، پيامد خواندن آثار نيچه و تجربه جنگ جهانی دوم بوده است” .
این هنرمند در 25 فوریه سال 1970 پس از دوره های طولانی بیماری ناشی از فشار خون بالا و همچنین افسردگیهای دراز مدت که از جوانی به آن مبتلا بود، دست به خودکشی زد. او در زمان مرگ 66 سال داشت.
منبع بی بی سی فارسی
